Een diepe buiging voor de zorgcollega’s van Land van Horne

1 juni 2020Geriatrie

Gezondheidskrant SJG Weert • nummer 1 • juni 2020 • pagina 7

Terwijl bezoekers noodgedwongen op afstand moesten blijven, leverden de medewerkers van Stichting Land van Horne de afgelopen maanden een ongekende prestatie. Bij de verpleging, verzorging, behandeling en revalidatie van kwetsbare ouderen, aan huis en in het (woon)zorgcentrum, kregen zij het flink voor de kiezen. “De impact van het coronavirus was enorm. Ik heb ongelooflijk veel respect voor onze mensen die in deze moeilijke, onzekere tijden zoveel veerkracht hebben getoond”, zegt bestuursvoorzitter Steven Han.

Als het om virussen en beschermd werken gaat, waren de medewerkers van Land van Horne wel wat gewend. Het norovirus dat jaarlijks door het land waart en buikgriep veroorzaakt, is zeer besmettelijk en kan voor kwetsbare ouderen zelfs levensbedreigend zijn. “Maar het coronavirus is van een andere orde”, stelt bestuurder Steven Han. “Covid-19 is nieuw en daardoor onvoorspelbaar. Daarbij kunnen ook jongere mensen er door getroffen worden, wat bij zorgmedewerkers voor veel onzekerheid zorgt. Zij willen zelf ook niet ziek worden en daarmee het risico lopen dat ze het virus overdragen op cliënten of binnen hun eigen gezin verspreiden.”

Strenge hygiënevoorschriften

Al ruim voor de eerste corona-uitbraak, medio maart, trof Land van Horne voorbereidende maatregelen. Zowel in de eigen organisatie als daarbuiten met alle zorgpartners binnen de veiligheidsregio. De zorgcapaciteit werd opgeschaald, de hygiëneprotocollen verder aangescherpt. Nóg vaker de handen wassen werd o.a. het devies. Verder wordt van medewerkers verwacht dat ze bij de geringste verdenking op corona direct schakelen met de behandelend arts. “Eenvoudig is die eerste inschatting niet”, zegt Steven Han, “zeker niet bij mensen op hoge leeftijd met een broze gezondheid die wel vaker een verkoudheid of griepje onder de leden hebben. Daarbij: probeer bij dementie maar eens te achterhalen hoe de cliënt zich precies voelt.” Om verspreiding van het virus aan banden te leggen, werd half maart een bezoekverbod ingesteld voor alle 18 (woon)zorgcentra in Weert, Nederweert, Leudal, Cranendonck en Someren. “Dat is misschien nog wel het heftigste geweest”’, zegt Steven. “Allereerst voor cliënten en hun mantelzorgers, maar ook voor onze medewerkers die zó gewend zijn om de naaste familie bij de zorg te betrekken en uitgebreid de tijd te nemen voor het afscheid. Cliënten die besmet raken met corona en ziek worden, gaan snel achteruit, zo is onze ervaring. In tegenstelling tot andere ziektebeelden is de terminale fase heel kort. Voor medewerkers die vaak een langdurige band met hun cliënten onderhouden, was het pijnlijk om te zien dat mantelzorgers heel vluchtig afscheid moesten nemen van hun dierbaren. Om collega’s emotioneel te ondersteunen, hebben we een speciaal team opgericht en stimuleren we collega’s om gevoelens onderling bespreekbaar te maken.”

Creatieve oplossingen

In de maanden dat er geen bezoek was toegestaan, zocht Land van Horne intensief het contact met de familie. Over elke stap in het behandelbeleid was er overleg en via beeldbellen konden mantelzorgers virtueel op bezoek. Daarnaast werden er met steun vanuit de lokale gemeenschap, op alle locaties raamsessies georganiseerd en werden de cliënten met allerhande traktaties in de watten gelegd.

Ook voor de thuiszorg werden de regels aangepast en verscherpt. “Alles wat we op anderhalve meter afstand konden doen, zoals de hulp in het huishouden, hebben we zoveel mogelijk door laten gaan. Rond de verpleegtechnische handelingen zoeken we samen met de familie naar de beste oplossing. We bekijken wat er per se moet gebeuren, wat wij zelf kunnen doen en wat we in overleg met mantelzorgers anders kunnen organiseren. Verder hebben onze fysiotherapeuten korte instructiefilmpjes gemaakt zodat cliënten ook thuis aan hun herstel kunnen werken”, vertelt manager Wijkverpleging Dolinde Webers.

Het nieuwe evenwicht

De coronacrisis heeft een nieuwe dynamiek gebracht en de samenwerking tussen zorgpartners in de eerste, tweede en derde lijn duidelijk verstevigd, zo constateert zij. “Dat ging als vanzelf, niemand hoefde elkaar te overtuigen van de urgentie. Vanaf het allereerste moment trokken we samen op en hielpen we elkaar. Bijvoorbeeld bij het oprichten van een coronacentrum voor coronapatiënten die niet meer alleen thuis konden blijven, maar nog te fit waren voor een ziekenhuisopname. Verder namen SJG Weert en Land van Horne cliënten van elkaar over en bekeken we vanuit de wijkzorg hoe we coronapatiënten thuis extra konden ondersteunen.” Steven Han vult aan: “Inmiddels krijgt onze samenwerking een mooi vervolg. Samen stemmen we de capaciteit – de zorgvraag en het zorgaanbod – intensief op elkaar af.”

Nu de coronastorm is bedwongen en de reguliere zorg hervat, zijn de (woon)zorgcentra van Land van Horne weer mondjesmaat toegankelijk voor bezoekers. “Binnen de afgesproken kaders en de coronamaatregelen die daarbij horen, zoeken we per locatie naar het juiste evenwicht. Een zorgvuldige afweging tussen de medische veiligheid en de kwaliteit van leven. We begrijpen heel goed dat dit met emoties gepaard gaat, maar vragen begrip voor de keuzes die in dit stadium noodzakelijk zijn. Hoezeer mensen ook snakken naar persoonlijk contact, voorzichtigheid en gepaste afstand blijven geboden”, zo besluit de bestuurder.

Een diepe buiging voor de zorgcollega’s van Land van Horne